“Kafamda Kentsel Dönüşümler”* ve Yitip Giden Mahallecilik
Mevsim ne olursa olsun, gün içinde mutlaka hava almak için balkona çıkarım (çünkü İzmirlilik ve balkonculuk). Yaklaşık yedi sekiz aydır ise her balkona çıktığımda karşımdaki sitenin yavaş yavaş terk edilmesine tanıklık ediyorum. Bu mahalleye taşınalı çok uzun zaman olmadı. Dolayısıyla orada yaşayan insanların hikâyelerini, birbirleriyle olan ilişkilerini, kaç yıldır aynı sitede yaşadıklarını haliyle bilmiyorum. Fakat aylardır evlerin birer birer boşalmasını, perdelerin indirilmesini, akşamları yanan ışıkların giderek azalmasını izliyorum. Şimdi karşımda artık kimsenin yaşamadığı bir site var. Binalar oldukça eskiydi. İstanbul gibi bir şehirde, deprem gerçeğiyle yaşarken kentsel dönüşümün gerekliliğini tartışacak değilim. Fakat bu süreci bu kadar yakından izlemek, kentsel dönüşümün üzerine başka bir açıdan düşünmeme neden oldu. Bir yapının fiziksel ömrünü tamamlamış olması, orada kurulmuş hayatların da ömrünü tamamladığı anlamına mı geliyor? Sitenin bahçesinde çok güzel çam ağaçları ve ...